Dzisiaj napiszę o siatkówce.
Siatkówka ? Pytasz czemu Ona. Ja Ci odpowiem poematem. Poematem pokazującym moją radość z Niej. Siatkówka to nie tylko gra zespołowa. Tu trzeba naprawdę mieć zgraną ekipę by coś osiągnąć ! Nie na zasadzie "wyśrodkuje może ktoś trafi do bramki". Tu trzeba pomyśleć. Trzeba pomyśleć nad ruchem ręki, siłą ! Tu gdy aut jest punkt mniej, punkt mniej do wygranej. Koszykówka ? Piłka nożna ? Tu nic ! Wyrzuca się aut i gra się dalej.
Mecz ? Albo się go wygrywa albo przegrywa. Nie ma REMISU !Tu każdy jest bohaterem. Każdy ! Nie tylko ten kto rzucił czy strzeli gola. Tu cała drużyna odpowiada za błędy ! Dla niektórych to może zwykłą gra, akcje, mało znanie zawodnicy, piłka, kawałek siatki i bezczynne przebijanie piłki przez siatkę. Oni po prostu nie dostrzegli, nie odkryli magi tego sportu. Tych akcji kończących się atakiem, nastawionych bloków, silnych zagrywek, WALKI O KAŻDY PUNKT !
Tu o każdy punkt walczy się do końca ! Do samego końca ! Nie ma chwili gdy nie musisz rzucić się na parkiet do piłki ! By zdobyć punkt, by nie dać iść na łatwiznę przeciwnikom.
Siatkówka pozwala wyrazić to co się czuje. Pozwala odnaleźć Siebie. Znaleźć swój świat. Świat ukryty w piłce, kawałku siatki i parkiecie.- Patrycja Kwitek :)
A teraz tak dla odmiany czarno białe ruchomy kociak;)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz